ستاره عشق

بانوی جنگل

junglestar — Sat, 27 Sep 2008 17:18:18 GMT

داستان نوشت :

شاخه های بلوط موهای سیاه بانوی جنگل را بافته بود . بانوی زیبا سرش را بر تنه ی بلوط نهاده بود و آواز می خواند .

خاک ساکت بود ، پرنده در خواب و بلوط بیدار بود.

هر برگ بلوط با صدای گرم و غم انگیز بانو رقصان بر سر او می بارید .

درخت خالی از برگ شد و بانو همچنان آواز می خواند . دلش پر از صدا بود وچشمانش پر از . . .

چشمه ی اشک بلوط خشک شد و دیگر برگی نبود برای باریدن .

آواز ها دل درخت را پاره کرد و خون جاری شد .

گرم بود ، صورت بانو خونین شد ، خاک فریاد شد و پرنده لرزید .

بانو درخت را در آغوش گرفت .

پاییز رنگ باخت ، آسمان بغض کرد و بانو در دریای خونین جان داد و بلوط خوابید .

پ.ن: برای یه مدت طولانی خدانگهدار . ببخشید که نمیتونم جواب مهربونیهاتون رو بدم . در پناه حق موفق و پیروز باشید .

پاییز

junglestar — Mon, 22 Sep 2008 09:51:18 GMT

دلنوشت :

سهم من از نفس های پاییز یک کوله پشتی بدون دفتر ،

یک مشت خالی از شبنم و یک آسمان بی هم نفس است .

و حکایت پاییز برایم پر از راز است .

راز سلام های سرد کلاغ نشسته بر لب حوضچه ی عادت

راز برگهای مرده ی خوابیده بر شاخه ی پر درد درخت صبور

راز سنگفرش آرمیده بر زیر برگهای تجربه

و راز توئی که هیچ بهاری بیدارت نکرد که در پاییز بخواباندت .

و با این همه سردی پاییز ، عاشقانه می خواهمش و چشم انتظارش هستم

درست از زمان تولد نخستین شکوفه بهاری

درد دل :

خدایا برگهای زرد عمرم را در باغچه عفوت دفن کن !!!

یا حق . . .

پرانتزهای خالی

junglestar — Mon, 15 Sep 2008 05:07:18 GMT

دل نوشت :

اینجا زیر گلدان شیشه ای چند خط مانده به صفحه ی بعد چند پرانتز خالی نرسیم شده . درست بعد از آن جمله ی نقطه سر خط .

مابین آن جمله ی پایینی یک پرانتز نقره ای سو سو می زند که خالی نمانده .

انگار رهگذری آنجا را با مداد مشکی اش پر کرده . رهگذر را دیدم بر بالای سطر اول این صفحه نشسته است .

می خواهم بلند شوم اما نمیشود . تازه می فهمم این منم که لابلای این پرانتز خط خطی شدم البته خیلی هم بد نشد .

(*) . . .

اینجا خوب است فقط ای کاش آن پرانتزهای خالی هم پر می شد .

نه ، رهگذر خسته شده مداد مشکی اش را بر بالای سطر اول صفحه می گذارد و بی آنکه پله ای بکشد برای صفحه بعد می رود و من زل می زنم به پرانتزهای خالی که هرگز پر نمی شود .

درد دل :

صدای اشک کلماتی را می شنوم که از روی اجبار خط خطی شده اند . . .

التماس دعا .

شعر

junglestar — Thu, 11 Sep 2008 18:40:18 GMT

شعر نوشت :

در تو خلاصه می شود تمام نغمه های من

صدا بهانه می شود برای گریه های من

سبد سبد شکوفه شدبغض ترانه های من

کلام رفتن تو و حدیث غصه های من

سرم به روی خاک تو دلم پی هوای تو

قلم شکسته شد همی در پس ناله های من

بهار نامی تو و خزان راز های من

شکسته خنده های تو بروی شانه های من

شمیم سرد غمزده بروی غنچه های من

سکوت مات یخ زده فغان گریه های من

درد دل :

خدایا قافیه های زندگی ام را همچون قافیه های بیت باران زیبا کن .

موفق و پیروز باشید .

رفتن برای ماندن !

junglestar — Mon, 08 Sep 2008 07:59:18 GMT

دل نوشت :

دخترک قنوت دستانش را پر از قطره های بودن کرد برا ی ماندن تو !

آهسته می آمد تا بودن ها از دستانش بر خاک نریزد و تو در گلدان شیشه ای انتظارش را کشیدی تا بمانی !

نسیم بیجان ، برای ماندن به مشت دستان او التماس کرد و او جرعه ای به نسیم داد و نسیم طوفان شد .لابلای موهای افشان دخترک رقصید و او را غرق لذت بودن کرد .

قطره های ماندن ، آرام آرام مشت دستانش را خالی کردند !

خاک جان گرفت و قدم های دخترک را د رخود بلعید دخترک بر زمین افتاد اما مشت دستانش را بر بالای سرش گرفت تا قطره ای ماندن برا ی تو بیاورد

اما افسوس ، نه تو طاقت ماندن داشتی و نه او نای رسیدن !

درد دل :

خدایا قنوت دستانم پر از التماس است قدرتی بده برای رسیدن ، برای شناختن ، برای بخشیدن .

موفق و پیروز باشید .

رنگ

junglestar — Tue, 02 Sep 2008 07:19:18 GMT

دل نوشت :

به دنبال رنگی می گردم برای رخسار بی رنگ تو ، می خواهم تمام سالهای رفته ات را در آن رنگ ببینی ، سالهای سکوتت را .

سالهائی که درمیان دستهای معشوق چرخیدی و رقصیدی و هیچ نگفتی . می خواهم رنگت کنم شاید هم چندین رنگ .

می خواهم هزار نقش و رنگ بر چهره ات بپاشم .

از بس چهره های هزار رنگ دیده ام نمی توانم با رخسار بی رنگ تو کنار بیایم .

اصلا میدانی سرت را سیاه میکنم تنت را قرمز و دستت را زرد . نه ! دستت را آبی می کنم .

رنگ زرد را دوست دارم رنگی است که در قالب چهره های هزار رنگ نمی گنجد . نه تو را زرد نمی کنم .

راستی تو از این همه سکوت خسته نشده ای . به اندازه تمام سالهائی که تو سکوت کرده ای من حرف زده ام .

شاید هم به خاطر همین است که تو بی رنگ مانده ای و من هزار رنگ !

انگار حرف ها رنگ دارند هر کلمه رنگی است و تو سکوت میکنی تا بیرنگ بمانی .

قلم رنگ را به طرفت می آورم رنگ قرمز برتنت می نشیند ناگهان تو می لرزی بر زمین می افتی و می شکنی.

با خود فکرمی کنم شاید خاکی که در آن روح دمیده نشده تحمل هیچ رنگی را ندارد .

بی آنکه از شکستن کوزه بی رنگ آب غمگین شوم در خیالم به رنگ زرد فکر می کنم.

درد دل :

خدایا به دستانم قدرت بده تا رنگ لحظه های زندگی ام را آسمانی کنم .

موفق و پیروز باشید.

جوهر

junglestar — Sun, 31 Aug 2008 07:05:18 GMT

دل نوشت :

قلم را در جوهر فرومی برم ، می خواهم خطم را

به رخ برگه ی سفید بکشم .

لحظه ای دستم بی حرکت می ماند و جوهر قطره قطره

برگه سفید را سیاه می کند .

صدای پایت را می شنوم ، برگه را پنهان می کنم

تا سیاهی کارم را نبینی.

تو بی آنکه برگه سیاهم راببینی از کنارم می گذری

و در گوشه اتاق سجاده ات را پهن می کنی .

به پشتی تکیه می دهم و غرق تماشای

عبادتت می شوم .

بسم الله الرحمن الرحیم . . .

چیزی درون سینه ام می لرزد و

برگه از دستم رها می شود ، هق هق گریه ام

بلند می شود .

صدای قدم های رمضان می آید

و من خجل از برگه ای که پر از سیاهی است !!!

و خدای مهربانی که برگه ی سیاه پنهان شده ام

را شاهد است .

قلبم به شدت می تپد مانند عاشقی که در انتظار

معشوق نشسته است .

در انتظار صدای ربنا ، در انتظار تلاوت دعای سحر

وضو می گیرم قلم را در جوهر فرومی برم و می نویسم :

شب وصل است و طی شد نامه ی هجر

سلام فیه حتی مطلع الفجر

درد دل :

خدایا دلی را که در تلاطم است فقط توئی که آرامش می کنی .

تقدیم به دوست خوبم ستاره !

junglestar — Mon, 25 Aug 2008 18:45:18 GMT

آسمان ، من ، تو خورشید

زمین ، من ، تو ، دریا

باغ ، من ، تو گل

زندگی ، من ، تو عشق

برمی خیزم پرده ی شب را کنار می زنم

ستاره ها چشمک می زنند و مهتاب می خندد

ستاره عشقم هنوز خواب است ،

خوابی عمیق ، خوابی بی پایان .

بر گلبرگ عشق می نشینم و

به آسمان شب سفر می کنم .

مهمان عشقبازی ابر و ستاره ها می شوم

و از شراب مهتاب جرعه ای می نوشم .

زمین را می بینم ، زمین می درخشد .

قنوت ستارگان زمینی که چشمک زنان با

مهتاب راز و نیاز می کنند .

زمین پر از ستاره است ،

پر از ستاره های خاموش و روشن !

مهتاب را می بوسم و و از پله های زمان ،

سقف آسمان را ترک می کنم .

خورشید می تابد و پرده ی شب را می درد .

و من به امید ستاره ها با خورشید همراه می شوم .

دنیا

junglestar — Sun, 24 Aug 2008 19:29:18 GMT

دنیای اطرافم پر است از آهنگ های تکراری

از ترانه های سرد زمینی

از رقص های بی شرم طوفان

از خنده های شوم ققنوس

از نسیم های بی روح

و آسمانی بی ستاره

دیروزها قلبی را در سینه ام نهادند که عاشق باشد

اما قلب من خسته است از این همه بی عشقی

در این نزدیکی زمین خسته از عشقبازی انوار طلائی

خورشید است ودریا تشنه ی عشقبازی ستاره هاست

و در همسایگی ساحل ستاره ای تاریک

در انتظار پرواز . . .

دنیا

junglestar — Sat, 23 Aug 2008 15:10:18 GMT

چیزی به نام راه را در کوچه پس کوچه های دنیا

گم کرده ام !

حدیثی به نام بودن ، حکایتی به اسم ماندن

گم شان کرده ام !

با کوچکترین نور بر افق تاریک ، حس می کنم

راه را دیده ام ،اما نه تمام این کورسو ئی که

گهگاه چشمک می زند چیزی نیست جز سراب .

تمام ستاره های کاغذی ای که برایم ساختی

دیگر باورشان ندارم .

مادربزرگ راست می گفت : ستاره ها می میرند و

تو مرده ای !!

من هم می میرم ! اما فرق من و تو در این است

که تو ستاره ای و من هیچ . . .

نمی دانم چرا هروقت خواستم ستاره ای بجینم

تمام دستها به آسمان بلند شد ؟!!

دیگر دستم را برای چیدن ستاره خیالی به آسمان

بلند نمی کنم ،دیگر به دنبال راه گم شده نمی گردم

وای که چه قدر دلم خوابی عمیق می خواهد .

خوابی پرستاره ، خوابی بی تشویش ، خوابی پر رویا .

خوابی برای همیشه !